Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

Avida Dollars


Έκατσε αναπαυτικά στην καρέκλα του μπροστά από τη γραφομηχανή. Άνοιξε ένα μπουκάλι μπύρα, και ήπιε μια γουλιά. Γευστικότατη. Είχε μόλις γυρίσει από ένα υπέροχο πάρτι, και ήταν στα κέφια του. Έβαλε ένα φύλλο χαρτί στη γραφομηχανή και άρχισε να γράφει.

"Στο συνηθισμένο επίπεδο κυμάνθηκαν οι συγκρούσεις και σήμερα στο ανατολικό μέτωπο. Δεν σημειώθηκε καμία σημαντική νίκη για κανέναν από τους αντιπάλους"

"Χμ. Κάτι άλλο χρειάζεται", σκέφτηκε. πίνοντας άλλη μια γουλιά μπύρα.

"Ωστόσο στην ενδοχώρα η κατάσταση είναι μάλλον ταραγμένη. Οι γραμμές ανεφοδιασμού έχουν αρχίσει να μειώνονται, και η αντίσταση των πολιτών έχει αρχίσει να εξασθενεί"

"Μμμ, καλό βγαίνει.", μουρμούρισε. Κοίταξε τη μπύρα. Κόντευε να τελειώσει. Άδειασε το μπουκάλι και πήγε στο ψυγείο. Άνοιξε άλλο ένα και ήπιε μονορούφι το μισό.

"Αααχ, υπέροχη αυτή η μπύρα!". Πήρε άλλο ένα μπουκάλι και ξαναγύρισε στη γραφομηχανή.

"Αντίθετα, από τη δυτική πλευρά της χώρας, οι θέσεις μας έχουν δεχτεί κάποια πλήγματα. Το γενικό επιτελείο διέταξε ανασύνταξη δυνάμεων ώστε να ενισχυθεί το δυτικό μέτωπο."

  Κοίταξε τα τρία άδεια μπουκάλια μπύρας. "Πολύ γρήγορα τελειώνει η άτιμη!", σκέφτηκε. Πήγε στο μπαλκόνι, και άνοιξε ένα χαρτοκιβώτιο. Πήρε τέσσερις μπύρες και τις έβαλε στο ψυγείο.

Άνοιξε ένα πέμπτο μπουκάλι και το ήπιε. Αισθάνθηκε αμέσως πολύ καλύτερα. ξαναγύρισε στη γραφομηχανή και συνέχισε να γράφει.

 "Στα ορεινά όμως, η κατάσταση είναι μάλλον άσχημη. Τρία στρατόπεδα έχουν καταληφθεί από τον εχθρό, και πολλοί στρατιώτες παραδίδονται οικειοθελώς στις αντίπαλες δυνάμεις".

"Καλό.", σκέφτηκε. άνοιξε άλλη μια παγωμένη μπύρα και ήπιε μια γουλιά. Ακόμη καλύτερη από την προηγούμενη.

"Τα πεδινά όμως έχουν δεχθεί σοβαρά πλήγματα από τις αεροπορικές επιθέσεις. Τρεις πόλεις έχουν ήδη καταστραφεί, και οι άστεγοι πρόσφυγες κινούνται ανήμποροι προς την ενδοχώρα"

"Εδώ χρειάζεται λίγη βία", σκέφτηκε. "Οι αναγνώστες θα καταβαρεθούν". Άδειασε το τραπέζι από τα άδεια μπουκάλια, και ακούμπησε με δυσκολία ένα κασόνι μπύρες στη θέση τους. Παραλίγο να
πέσει. Κρατήθηκε από το τραπέζι και συνέχισε, ανοίγοντας άλλο ένα μπουκάλι.

"Η συμπρωτεύουσα έχει ήδη καταληφθεί από τα αντίπαλα στρατεύματα. Ο εθνικός στρατός έχει αρχίσει να υποχωρεί προς το Νότο, ενώ στις μεγαλύτερες πόλεις η αντίσταση έχει καταπνιγεί από το στρατό"

"Μπα, πολύ ήρεμο είναι", σκέφτηκε. Άλλαξε φύλλο στη γραφομηχανή, πίνοντας άλλη μια μπύρα. Έσκισε το φύλλο που μπήκε στραβά, και έβαλε ένα άλλο.

"Στο μεταξύ η πείνα θερίζει τον πληθυσμό της χώρας. Οι άνθρωποι αναγκάζονται να σφάζουν τα αδέσποτα σκυλιά, και οι λεηλασίες δε σταματούν ούτε στιγμή. Η κυβέρνηση σκέφτεται σοβαρά να μειώσει το δελτίο τροφίμων. Προχθές περνώντας από το δρόμο, είδα μια μάνα να θάβει το νεκρό από την πείνα παιδί της."

Άνοιξε άλλο ένα μπουκάλι. Το κασόνι κόντευε να τελειώσει.

"Το ηθικό των στρατιωτών έχει πέσει κατακόρυφα. Οι περισσότερες θέσεις έχουν καταληφθεί από τα αντίπαλα στρατεύματα, τα οποία έχουν αρχίσει τη λεηλασία στις κυριότερες πόλεις. Οι εκτελέσεις δε σταματούν στιγμή. Αυτή την ώρα ακούω πυροβολισμούς και βροντές κανονιών. Το μεγαλύτερο τμήμα της πόλης έχει καταστραφεί ολοσχερώς".

 Πέταξε το άδειο μπουκάλι μπύρας στον τοίχο, κάνοντας το θρύψαλα. Στριφογύρισε στην καρέκλα του, και συνέχισε.

"Οι κατακτητές είναι άγριοι, ανήλεοι. Σήμερα είδα δυο στρατιώτες να βιάζουν μια κοπέλα. Ήταν δεν ήταν δεκαέξι ετών. Ούρλιαζε από τον πόνο. Αφού τελείωσαν, την έσφαξαν και την πέταξαν στα σκυλιά. Όποιος βρεθεί να κυκλοφορεί δίχως άδεια στους δρόμους εκτελείται επί τόπου."

Κοίταξε το ρολόι του και ήπιε άλλη μια γουλιά.

"Οι στρατιώτες κάνουν επιδρομές στα χωριά. Εκτελούν όλο τον αντρικό πληθυσμό άνω των δεκαπέντε ετών. Οι γυναίκες βιάζονται και εκτελούνται μπροστά στα μάτια των αντρών τους. Στις πόλεις, οι στρατιώτες στήνουν μπλόκα και πυροβολούν ανεξέλεγκτα όποιον τολμήσει να πλησιάσει. Αίματα και σάρκες έχουν πλημμυρίσει τους δρόμους, ενώ οι τοίχοι των κτιρίων είναι καταγαζωμενοι από τις σφαίρες των πολυβόλων"

 Άνοιξε την προτελευταία μπύρα. "Γαμώτο, μου τελειώνουν", σκέφτηκε.
   
"Φόβος και τρόμος έχει κυριεύσει την περιοχή. Η πανούκλα θερίζει κυριολεκτικά τους πάντες, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της χώρας καταπνίγεται στις φλόγες. Οι στρατιώτες ορμάνε με νύχια και με δόντια σε όποιον δουν μπροστά τους. Άντρες και γυναίκες κρέμονται με θηλιές από τους στύλους του ηλεκτρικού. Μικρά παιδιά κείτονται νεκρά στους δρόμους. Οι στρατιώτες περνώντας τα κλωτσάνε. Εκατομμύρια ανθρώπων έχουν μείνει άστεγοι. Σχεδόν ολόκληρη η χώρα έχει μετατραπεί σε χαλάσματα. Ο στρατός δε γνωρίζει όσια και ιερά. Το μεσημέρι μάζεψαν όλους τους ιερείς των εκκλησιών και τους εκτέλεσαν στην κεντρική πλατεία της πόλης. Οι βιασμοί και οι λεηλασίες δε σταματούν πουθενά. Χάος και φόβος βασιλεύει παντού. Αυτή τη στιγμή ενώ σας γράφω, ένας στρατιώτης μου κόβει το χέρι για να μου πάρει το ρολόι, ενώ ένας άλλος μου έχει ανοίξει την κοιλιά με την ξιφολόγχη του και ετοιμάζεται να με κρεμάσει από ένα δέντρο."

Έβγαλε το φύλλο από τη γραφομηχανή γελώντας. "Υπέροχο!", σκέφτηκε, καθώς βγήκε παραπατώντας στο δρόμο. Ταχυδρόμησε τις σελίδες και γύρισε τραγουδώντας στο σπίτι του. Έπεσε και κοιμήθηκε σαν κούτσουρο.

Τον ξύπνησε το τηλέφωνο. Ήταν ο εκδότης του.

"Πολύ ζωντανές αυτές οι πολεμικές ανταποκρίσεις που γράφεις. Μα είναι τόσο κακή η κατάσταση εκεί πέρα? Πως τα καταφέρνεις? Οι αναγνώστες έχουν ξετρελαθεί μαζί σου και η κυκλοφορία μας έχει φτάσει στα ύψη... Τι θα έλεγες για μια προαγωγή στη σύνταξη της εφημερίδας?"




Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

1 hour Project. Μερος #1

Υπο φυσιολογικες (;) συνθηκες πριν τις γιορτες ειχα αναφερει οτι σκοπευα να βγαλω εκεινα τα 1,5 αρθρα που εψηνα και να κανω ενα διαλειμμα 2 μηνων ακριβως επειδη κατι απο το υποσυνειδητο και γενικοτερα θεματα απο την πραγματικη ζωη μου με (παρ)ενοχλουσαν, γκρινιαζαν ασυστολα για πολλους λογους και τριβοταν προσπαθωντας να ζευγαρωσουν με το τζιν μου.

Στην πραξη τελικα βρηκα ενα υλικο Χ για αρκετα περισσοτερα απο αυτα τα 2 αρθρα και βρισκομαι σε ενα σημειο που αφου ευνουχισα το μερος εκεινο του υποσυνειδητου που μου εσπαγε τον πουτσο και του φορεσα τα παπαρια του κολαρο πριν το κρεμασω απο τα αντερα του αποφασισα πως πρεπει να σταματησω να παιρνω τον εαυτο μου σκληροπυρηνικα και να κοιταξω τα πραγματα απο μια αλλη οπτικη γωνια.

Το να ειμαι μονιμα στο τριφασικο και να βριζω δεν λυνει κανενα προβλημα. Ουτε το σφαχτεν μπηχτεν βλεμα δεν βαζει τα προβληματα στη θεση τους.

Αποφασισα λοιπον να βαλω τον καταλληλο ρυθμο στο μεγαλο γαμοσταυριδι που ριχνω και να κοιταξω τα πραγματα ψυχραιμα.
  • Το να παρατησω οτι παπαρια με απασχολουν εκει εξω για να ξοδευω ολο μου χρονο εδω μεσα ειναι καθαρη αυτοκτονια σε πολλα περισσοτερα επιπεδα απο οσα θα ηθελα.
  • Το να παρατησω αυτο το προτζεκτακι ακομα και προσωρινα τεινει να ειναι μαλλον μεγαλυτερη μαλακια απο οσο να το συνεχισω να κανω τον κοσμο που το διαβαζει να φρικαρει οταν δεν γελαει. Η να γελαει βλεπωντας οσους το διαβαζουν να φρικαρουν.
WE ARE FUCKING PROFESSIONALS MAN ειπα στο καθρευτη και μου ηρθε για καποιο ασυνειδητο λογο η αναμνηση του standoff απο το reservoir dogs οταν σταματισα να γελαω νευρικα με τη ποζεροποζα που πηρα.

Reservoir dogs.... Tarantino..... Μουσικη απο ταινιες του Ταραντινο...... Γαματες δισκογραφιες....

Βασικα, μουσικη που βαζει καποιος οταν δουλευει. ΝΑΙ ΡΕ. ΕΔΩ ΗΜΑΣΤΕ ΡΕ ΑΥΝΑΝΑ. ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΜΙΑ ΙΔΕΑ. Ηταν η στιγμη που βρηκα κατι που μπορει να λειτουργησει καλυτερα για ολους για ενα μικρο διαστημα οσο βελτιωνω τον ρυθμο την θεματολογια και την εξωμπλογκικη ζωη μου.

Η λογικη ειναι απλη. Αρθρα-brainstorming με μουσικη / δισκους που θα χρησιμοποιουσα για να δουλεψω συνολικα μιας ωρα τη φορα.
  • Βρισκω νεο υλικο; Βγαινει και αρθρο. Καποιος θα το διαβασει και θα ξοδεψει ευχαριστα(;) τον χρονο του.
  • Βγαζω καποιο κομματι / δισκο που του αρεσει; Παλι περναει καλα το χρονο του.
  • Γουσταρει / διαφωνει / ξερει κατι καλυτερο / τον-ην τρωει το χερακι του; Μη ντρεπεσαι να σχολιασεις, δεν δαγκωνω (συνηθως)  και μπορει να εχω πει χειροτερες μαλακιες. Οποτε ναι, τα σχολια θα μεινουν ανοιχτα σε ΛΟΓΙΚΑ επιπεδα.
  • Δεν του αρεσει κατι απο τα παραπανω; Σταματαει προορα το πανηγυρι, βριζει πιθανοτατα  και πρροχωραει καθενας τη ζωη του.
  • Γενικοτερα,  αρχιζει να πηζει και να μην αντεχει; Bye , bye, DIE MY DARLING
Και για να ολοκληρωσω αυτο το αρθρο ξεκιναω με τον δισκο που επαιζε οση ωρα εγραφα αυτο το αρθρο.


Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2014

Ειναι εντυπωσιακο

Αποκοσμο αλλα μακραν ενα απο τα πραγματα που θα ηθελα να κρατησω στη μακροπροθεσμη μνημη μου γιατι δεν το συναντας ευκολα.

Μια παρεα κωφαλαλων στο μετρο να μιλαει επι μιση ωρα.

ΜΙΣΗ ΩΡΑ χειρονομιων και στοματικων κινησεων. Τα οποια κουβαλαγανε το ιδιο περιεχομενο με ενα βιβλιο, ποσο ζεστη μερα ειναι και πως οι ειδησεις λεγανε πως θα βρεξει το βραδυ  η τον θαυμασμο μιας αντροπαρες για  τον πισινο της σερβιτορας ( αδιανοητος ! ).

Και το οποιο με φερνει στα λογια του Πολωνου μετα την 2η διασηκευη του βιβλιου του απο τον Steven Soderbergh:
"...to my best knowledge, the book was not dedicated to erotic problems of people in outer space... As Solaris' author I shall allow myself to repeat that I only wanted to create a vision of a human encounter with something that certainly exists, in a mighty manner perhaps, but cannot be reduced to human concepts, ideas or images. This is why the book was entitled "Solaris" and not "Love in Outer Space".
Ο Κλουνει εχει μια ταση να προκαλει μετεγχειριτικες "επιπλοκες" στα προτζεκτ που συμμετεχει με χαρακτηριστικοτερες τις ρογες στα ρουχα των αντρικων ρουχων και την απεχθεια του κοινου για το εργο που ειδαν.

Αλλαζοντας παραγραφο για να τονισω αυτο που προσπαθω να πω ( περα απο τον κλουνει και τις ρογες σε αντρικα ρουχα ). Εχουμε γαμηθει να πατενταρουμε νεους τροπους για να μιλαμε αλλα το ολο νοημα που μεταβιβαζουμε απλα χανεται στη λογικη μαυρη τρυπα επειδη αυτος που βρισκεται στην αλλη ακρη ειναι τσιμεντολιθος.

Τσιμεντολιθος γεματος φακοριζο.

Κομποστοποιημενο φακοριζο στο οποιο φυτρωνει ριγανη.

Το βασικο προβλημα ισως δεν ειναι το νοημα αλλα η εντυπωση που εχουμε τοσο για την ικανοτητα μας να καταλαβουμε και να μεταδωσουμε μια ιδεα οσο και για τον Εγωισμο με τον οποιο πιστευουμε οτι το κανουμε καλυτερα απο ολους τους αλλους.

Εν τουτοις η ανθρωποτητα καταφερε να επιζησει απο αρκετες μαλακιες που θα κανανε τον Κιουμπρικ να σκασει απο το κακο του επειδη δεν τις σκεφτηκε πρωτος οποτε εχω μια βασιμη υποψια πως ακομα και σε ημιτρελη κατασταση, η ανθρωποτητα μπορει να επιζησει της κατσαριδας και του ροντεο. Ισως και με λιγη προσπαθεια μπορει να κανει ειρηνη και με τα ψαρια.

Αρκετο brainstorming για την ωρα ομως. Παω να φορεσω τα nipple-free δερματινα μου για την βραδυνη μπυρα. Δεν εχω αποφασισει αν τα συνοδεψω με εκεινη τη μασκα του χοκει η τη γουρουνοκεφαλη αλλα αν με δουν να τρεχω φωναζωντας "yolo" και κραδαινωντας ενα τσεκουρι δεν νομιζω να εχει μεγαλη σημασια.

Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2014

Post mortem


Τις τελευταιες μερες ειχα πιασει κατι σινεφιλ λογαριασμους απο εκει που τελειωσε η χωνεψη των εορταστικων φαγητων / γλυκων / ποτων.

Τονοτικες ενεσεις εναι πριν μπει για τα καλα η βαρβαροτητα που ειναι ο Γεναρης και ο Φλεβαρης.

Εξεταστικες, διαγωνισματα, ασκησεις, λογαριασμοι, αχωνευτοι βαρβαροι, ΟΛΟΚΛΗΡΟ το εργασιακο περιβαλλον, πως γινεται να εχουν μπει για τα καλα στο προγραμμα νωριτερα και να με περιμενουν να τους κανω χαμογελαστος παρεα και να κουναω πειθηνια το κεφαλι σε οτι παπαρια τους κατεβαινει εκεινη η ωρα.

ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΕΙΝΑΙ. Μιλιουνται πισω απο τη πλατη μου. Αυτοι και τα περιστερια που με κουτσουλανε μολις βγαινω απο το μετρο οταν δεν μου κλεβουν το τελευταιο κομματι γυρου.

Επιασα τον εαυτο μου σε ενα μαραθωνιο ταινιων ζομπι.

Πανω στην τρελα μου πανω στην αφασια μου και αφου ειδα το κακο στην εποχη των ηρωων τελικα συνειδητοποιησα κατι.  Οσο σιχαμενος κωλοχοντρος και να ειναι ο Πανουσης, οσο κουραστικα επαναλαμβανομενοι και να ειναι οι ρολοι του Καφετζοπουλου,


ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΡΕ Η ΠΡΩΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΜΕ ΖΟΜΠΙ

Και μπορω να πω χωρις ιχνος ντροπης οτι γαμαει. Γιατι χανομαστε.

Παρασκευή, 3 Ιανουαρίου 2014

You just lost the game

 Ενα μπλογκοπαιχνιδο καποιου παλιου καλου γνωστου. Οι κανονες ειναι απλοι. Πεντε πραγματα που μου σπανε τα νευρα
  • Ο φραπες τρεντομαγαζων. Κοιτα να δεις ψηλε. Φραπες σημαινει χτυπημενος. Γενιες μαγειρων μαθανε και τελειοποιησανε την Τεχνη σκορπιζοντας ευτυχια με ενα καλομαγειρεμενο πιατο Φαγητο πριν απο τα καρντασακια μας για να ερθεις ΕΣΥ ανικανο συχαμα να μου πεις πως οταν 1)ΟΛΟΚΛΗΡΟ το μαγαζι σου ειναι διασταυρωμενα ειναι συστηματικα αδειο απο τοτε που ανοιξε και εσυ βαρας μυγες, 2)βαριεσαι να καψεις 2 δευτερολεπτα παραπανω ρευμα για να βεβαιωθεις.... 3) οτι η γαμημενη ζαχαρη δε θα μεινει στον πατο του ποτηριου. Δεν με νοιαζει αν εισαι ο μπουλης-γιος του πατερα-μαγαζατωρα, θα κλεισεις το μαγαζι οριστικα και ξερεις τι θα γινει; Τιποτα. Θα προσπαθησεις να γινεις ο ξοφλας που θα τρεχει το μπουγατσαδικο διπλα απο τον ΟΑΕΔ πριν συναντησεις τους μονιμους πουθεναδες στο γκισε για να ανανεωσεις την καρτα σου.
  • Συγκεκριμενες ομαδες ανθρωπων. Δεν χρειαζεται καποια σημαντικη προσπαθεια. για να τους καταλαβεις. Το πρωτο σημαδι ειναι το ποσο σπυριασμενες  σκατοψυχες μαπες εχουν (απο τις αιμομιξιες και την ασυστολη κτηνοβασια των προγωνων τους) και το δευτερο ειναι το στομα που ανοιξαν και μιλησαν. Μετα οι πιθανοτητες που εξασφαλιζουν πως ολα θα πανε στο διαολο ειναι εξασφαλισμενες. 
  • Φακοριζο. Δε με νοιαζει ρε ποσο θρεπτικο λεει πως ειναι η διαιτολογος γκομενα που επιασες για να αδυνατισεις μπας και ξεχωρησεις τη ξεχασμενη πουτσα απο τα μπουτια σου. Απο την πρωτη φορα που το συναντησα στο στρατο μεχρι τωρα η χρηση αυτου του "φαγητου" ειναι μονο μια: Υλικο οικοδομης για μερεμετια απο φθωρες σε εξωτερικους τοιχους και για να εξαφανισεις το πτωμα καποιου που δεν χωνευεις.
  • Μια συκεκριμενη μαρκα-κλονος σοκοφρετας με πολυ, ΠΑΡΑ πολυ γαλα.  Στοχευμενης αποκλειστικα στη ψυχοσυνθεση της νευρωτικης ελληνιδας μανας.
  • Οι DIY με επαναστατικη διαθεση. Ψιτ, τζιβατε, σε σενα μιλαω. Ο μαγκας που εχτισε ολοκληρο railigun και περασε σε blog τη διαδικασια δεν δικαιολογει την εμμονη σου με την "ενδοοικιακη αναπτυξη οικολογικης ινδικης καναβης με σκοπο την ανθρωπινη καταναλωση". Οπως και τον ταξιτζη που πετυχα με τους αυτοσχεδια-συναρμολογημενους-σε-γιαλια-φακους δεν σημαινει οτι εισαι επαγγελματιας οδηγος ουτε μηχανικος. Εισαι ενα βημα αποσταση απο το να σκοτωσεις εμενα και καθε αλλο κακομοιρη. Γυφτο.